شمارهٔ ۲۹۱

۷ بیت

ای خوی بد ای دلبر بدخو که تو دارینیکو نبود با رخ نیکو که تو داری

نه رنگ وفاداری و نه بوی مروتحیف از گل رو ای گل خودرو که تو داری

طبع تو بسی نازک و خوی تو بسی تندفریاد ازین طبع و از این خو که تو داری

نه روی تو دارد گل نه موی تو سنبلدارد که چنین روی و چنین مو که تو داری

گفتی که وفادار و کرم پیشه ام آخرآئین وفا رسم کرم کو که تو داری

رو یار دگر جوی دلا ز آن که جوی نیستجویای وفا یار جفاجو که تو داری

غم نیست رفیق از غم او گر نشدی شادشادی تو کافیست غم او که تو داری