شمارهٔ ۲۷۹

۷ بیت

این همه الفت به غیر از من جدایی این همهآشنایی این همه ناآشنایی این همه

تا کی از اهل وفا باشی جدا ای بی‌وفا؟با وفاداران نشاید بی‌وفایی این همه

از لبش دایم گدایی می‌کنم بوسی و نیستغیر دشنامی نصیبم از گدایی این همه

می‌بری از ناکس و کس دل به روی خوب و نیستخوب جان من ز خوبان دلربایی این همه

این قدر منما به خوبان رخ که پیش مردمانخوش نباشد ای پری‌رو خودنمایی این همه

چشمهٔ نوش تو بیش از آب حیوان جان‌فزاستکآب حیوان را نباشد جان‌فزایی این همه

بس نما لاف وفا پیش سگان او رفیقکز وفاکیشان بود بد خودستایی این همه

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق عشق و دلتَنگی خود را بیان می‌کند. او از ظلمت دوری و جدایی صحبت می‌کند و به می‌فروشی اشاره می‌کند که می‌تواند او را از دردهایش رها کند. شاعر احساس می‌کند که با دوری از معشوق، دلتنگی و غم فزونی یافته و هیچ کس از حال او خبر ندارد. او به جستجوی رفیق و همراه خود می‌پردازد و به تلخی می‌گوید که عشق می‌تواند انسان را به گونه‌ای متضرر کند که از آن غافل شود. در نهایت، او را در وضعیتی قرار می‌دهد که در پی عشق و دوستی، در فراق و غم به سر می‌برد.