شمارهٔ ۲۶۹

۵ بیت

نه صبر دارم و نه تاب و نه توان بی توتوان و تاب و صبوری نمی توان بی تو

من از تو دور غمین تو جدا ز من خوشدلتو این چنین بی من و من آنچنان بی تو

بهر زمین که دمی با تو بوده ام اکنونرسد فغانم از آنجا به آسمان بی تو

ز حرف ناکس و کس باک نیست بی تو مرافغان که می کشدم طعن این و آن بی تو

جدا ز جان تن مسکین چگونه می ماندرفیق دلشده مانده است آنچنان بی تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی به دو فرد است که هر دو باعث دلتنگی و دردِ گوینده شده‌اند. شاعر به زیبایی این دو عشق را توصیف می‌کند و آنها را به دو خورشید و دو ماه تشبیه می‌نماید که هر دو از یک منبع نور می‌تابند. همچنین بیان می‌کند که هر دو در زیبایی و خوبی شبیه به هم هستند و دل او را ربوده‌اند، با این حال به یکدیگر پنهان مانده‌اند. شاعر از درد و رنجی که این دو در دل او ایجاد کرده‌اند سخن می‌گوید و به حالتی اشاره می‌کند که از دو طرف مورد آزار قرار گرفته و به دنبال آرامش در میان این دو عشق متضاد است. در نهایت، اشاره‌ای به دوستانش در شهرهای مختلف دارد، که دردی که از این دو عشق کشیده، او را از دیگران دور کرده است.