شمارهٔ ۲۴۵

۸ بیت

به عالم حاصلی جز غم ندارمولی یک جو غم عالم ندارم

به جز غم در جهان همدم ندارموگر غم هم نباشد غم ندارم

چنان خو کرده ام با غم که گر غمندارم خاطر خرم ندارم

بهر جورم که خواهی امتحان کنکه من در صبر پائی کم ندارم

از آن خو با جفا دارم که هرگزوفا چشم از بنی آدم ندارم

کسی کابم زند بر آتش دلبه غیر از دیده ی پرنم ندارم

من و جام دمادم ز آن که بی میامید زندگی یک دم ندارم

به دل بس داغ دارم لیک در دلرفیق اندیشه ی مرهم ندارم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عاطفی خود صحبت می‌کند و به معشوقش می‌گوید که جانش به خاطر عشق و داغ او پر درد است. او از خونی که در دلش ریخته شده و غم ناشی از این عشق می‌گوید و همچنین از احساس شرم می‌نالد که چگونه می‌تواند در میان مسلمانان باشد در حالی که این عشق او را به حدی رنج می‌دهد. شاعر از معشوقش درخواست می‌کند که غافل از درد او نباشد و به او توجه کند، چرا که این درد برای او بی‌پایان شده است. در نهایت، او اشاره می‌کند که جز عشق، هیچ دوستی در این دنیا ندارد و همه چیزش را به عشقش اختصاص داده است.