شمارهٔ ۲۱
بود اگر با قد موزون آفتابچون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب
ز آفتابی ماه من افزون بحسنآنقدر کز ماه افزون آفتاب
کوه عشقت راست فرهاد آسماندشت شوقت راست مجنون آفتاب
در چمن سروی و در گلزار، گلبر فلک ماهی، به گردون آفتاب
چون تو بود ای ماه از تو روی زردچون تو بود ای از تو دل خون آفتاب
داشت گر این طره ی شبرنگ، ماهداشت گر این لعل میگون آفتاب
روی چون ماه تو در چشم رفیقمی نماید چون به جیحون آفتاب