شمارهٔ ۲۰۷

۶ بیت

تا چند جدا ز یار باشماز یار جدا فگار باشم

تا چند چو ابر در بهارانبا دیده ی اشکبار باشم

تا کی ز غم جدایی اوبی طاقت و بی قرار باشم

تا چند ز درد آن دلارامدلخسته و دلفگار باشم

تا چند جدا ز روی آن گلدر دیده ی خلق خوار باشم

تا چند رفیق از غم یارآواره ی هر دیار باشم