شمارهٔ ۱۹۳

۹ بیت

آمدی رفتی از برم غافلصبر و هوشم ربودی از سر و دل

ای گل از عارض تو گشته خجلسرو پیش قد تو پا در گل

ای به رخ رشک لعبتان ختاای به قد غیرت بتان چگل

دلبر دیر صلح زود عتابمه نامهربان مهر گسل

کردی از لطف و جور روشن و تارغیر را مجلس و مرا محفل

گلخن و گلشن از تو غیر و مراشب و روز است مسکن و منزل

بی تو و با تو تا کی و تا چندمن دل افگار و مدعی خوشدل

بی من ای یار کار تو آسانبی تو ای دوست کار من مشکل

بی تو از دیگران ملول رفیقتو به رغمش به دیگران مایل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دردهای ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که جان و احساساتش به خاطر عشقش بسیار ارزشمند است و هیچ کس نمی‌تواند در عشق او مانند او باشد. او از درد و غم‌های عمیق خود می‌گوید و به پاکدامنی و زیبایی مورد عشق خود اشاره می‌کند. همچنین، او به رابطه‌اش با عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر دیگران از عشقش پشیمان شوند، او به خاطر زیبایی آن عشق هرگز پشیمان نخواهد شد. در نهایت، شاعر از ناله‌های خود به عنوان نشانه‌ای از درد پنهانی یاد می‌کند که همگان از آن بی‌خبرند.