شمارهٔ ۱۴۷

۹ بیت

در نیکوئی آفت جهان شدنیکوتر از این نمی توان شد

آن عارض چون هلال شد بدرآن قدر چو نارون روان شد

هم فتنهٔ خاص گشت و هم عامهم آفت پیر و هم جوان شد

سرحلقه ی مهوشان شیرازسر خیل بتان اصفهان شد

چشمش بکرشمه قصد دل کردابروش به عشوه خصم جان شد

در حسن و کمال شد فسانهدر غنج و دلال داستان شد

گفتم که شود بلای جان هابالا چو کشید آن چنان شد

شد فته زمان زمان به خوبیتا فتنه ی آخرالزمان شد

عشقی که رفیق پیش از این داشتصد مرتبه بیشتر از آن شد