شمارهٔ ۱۴۳

۷ بیت

نمی‌گویم ترا مهر و وفا اصلا نمی‌باشدبرای غیر می‌باشد برای ما نمی‌باشد

به بزم چون تو شاهی نیست جا چون من گدایی راگدایان را بلی در بزم شاهان جا نمی‌باشد

بده بوسی و بستان نقد جان می باش گو ارزانکه در داد و ستد زین نقدتر سودا نمی‌باشد

گرم صد بار سوزی باز بر گرد سرت گردمکه از پر سوختن پروانه را پروا نمی‌باشد

به سان جادهٔ طول امل در عشق مه‌روییرهی در پیش دارم کان سرش پیدا نمی‌باشد

به امید وفا عمری جفا دیدم غلط کردمگمان کردم که می‌باشد وفا اما نمی‌باشد

دمی بنشین به بالین رفیق اکنون که این مسکیناگر امروز باشد تا به شب فردا نمی‌باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و غمناک شاعر می‌پردازد. شاعر از بی‌وفایی معشوقش سخن می‌گوید که دل او را جریحه‌دار کرده و در عین حال از این بی‌وفایی هم سپاسگزار است. او به گذشته‌ای اشاره می‌کند که معشوقش به خاطر زیبایی و وفای خود، او را شبیه مجنون و عاشق دیوانه کرده است. همچنین از سرنوشت بد و دوری از یار شکایت می‌کند و می‌گوید که جدایی از معشوق باعث شده او از خوشی‌های زندگی دور شود. در نهایت، شاعر به یادآوری لحظاتی که شعرش در وصف زیبایی‌های معشوق خوانده شده، می‌پردازد و به آن افتخار می‌کند.