شمارهٔ ۱۱۲
بینم اگر به جز تو زیانم بدیده بادگویم اگر بجز تو زبانم بریده باد
گر جز به دام زلف تو گیرد دلم قراراز دام جسم طایر روحم پریده باد
بندم اگر به دلبر دیگر بجز تو دلخون دلم تمام ز مژگان چکیده باد
در سجده گر به پیش بتی جز تو خم شومدر زیر بار هجر تو قدم خمیده باد
گر دامنت ز کف بگذارم به زندگیاز دست مرگ حبیب حیاتم دریده باد
باشد اگر نه خرمیش از غمت دلماز خرمی رمیده به غم آرمیده باد
پوشم ز سیب غبغب او چشم اگر رفیقچون نار دل مرا به کف غم کفیده باد