غزل شمارهٔ ۷۴

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ندحراماست۹ بیت

ما را به طرب موعظت و پند حرام استبر اهل محبت دل خرسند حرام است

در مذهب ما تشنه لبان، شربت کوثربی چاشنی آن لب چون قند، حرام است

ناصح مگشا لب که گنه کار نگردیدر شرع ملامت زدگان پند حرام است

در آرزوی وصل که در باغ محبتچندین ثمر نخل برومند حرام است

دارم هوس دیدن ماهی که به رویش غیر از نظر لطف خداوند حرام است

محرومی یعقوب از آن است که بگزیدشرعی که در آن دیدن فرزند حرام است

یا رب چه بلایی است که در مذهب خوباندشنام حلال است و شکرخند حرام است

زندانی غم باش که در شرع محبتصیدی که نشد کشته درین بند حرام است

عرفی بود از میکده ی درد قدح نوشآن باده ننوشد که بگویند حرام است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات خود درباره عشق و محبت می‌پردازد و به موضوعاتی چون موعظه و پند، ممنوعیت‌ها و تضادهای موجود در عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که شاد بودن در عشق و محبت حرام است و کسانی که به دنبال حقیقت و وصال هستند، باید در برابر مشکلات صبور باشند. همچنین، او به تمایل به دیدار معشوق و لذتی که در آن است، تأکید می‌کند و مذهب را به مثالی از محدودیت‌های ناشی از عشق معرفی می‌کند. در پایان، شاعر از میکده عشق سخن می‌گوید و نوشیدنی را که به خاطر حرام بودنش نمی‌توان نوشید، مورد تأمل قرار می‌دهد. به‌طور کلی، این شعر نشان‌دهنده چالش‌ها و زیبایی‌های عشق است.