غزل شمارهٔ ۵۶۶
صنم گفتم دلا جان تازه کردیمبارک باد، ایمان تازه کردی
به کاوش تیز کردی ناخن نازدلم را جوش افغان تازه کردی
نه کشتی و نه نوح، ای گریهٔ شوقچه بی هنگامه توفان تازه کردی
پریشانی ما گفتی به زلفتخم زلف پریشان تازه کردی
مرا کشتی وکردی عالمی شادجهان را عید قربان تازه کردی
مچین زین بیش بر خوان نعمت لطفکه شرم روی مهمان تازه کردی
تو را گر برگ دین داریست، عرفیغلط کردی که ایمان تازه کردی