غزل شمارهٔ ۴۵۲
ما لذت فقریم، سخا را نشناسیمناسوری زخمیم، شفا را نشناسیم
ما طایر قدسیم، سراسیمه در این دهرکیفیت این آب و هوا را نشناسیم
مهر لب ما بشکند آشوب بهارانما باغ ملولیم نوا را نشناسیم
مستیم و نداریم دل عافیت اندیشما کشمکش روز جزا را نشناسیم
در معرکهٔ ریب و ریا عمر به سر شدزان چهره شناسیم وفا را نشناسیم
در راه وفا کوشش و نازان سوی مستیتا سر نرود جنبش پا را نشناسیم
یک نالهٔ آشفته فروشیم به صد کامآرایش بازار دعا را نشناسیم