غزل شمارهٔ ۳۵۴
دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارداگر برگ گلی باشد، درونش خارها دارد
دلیل عصمت زاهد، بدانی زهد و تقوا راکه او در پردهٔ اسلام و دین، زنارها دارد
من و وادی شوق ناوک صید افکنی، کانجا تذروران حرم را بر سر دیوارها دارد
اگر بادی وزد، چون شعله، بر من، عشق می لرزدازین معلوم می گردد که بر من کارها دارد
ز منع انده و تکلیف، خوشحالی در آزار استزبان شکوه عرفی از چنین آزارها دارد