غزل شمارهٔ ۳۳۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اکهخبرکرد۷ بیت

از مرگ من آن عشوه نما را که خبر کردآن فتنهٔ ماتم زده ها را که خبر کرد

افسانهٔ غم های تو گویند به نوحهاز درد دلم اهل عزا که خبر کرد

گویند که آشفتگئی هست درآن زلفزین غم، که فزون باد، صبا را که خبر کرد

بودند به هم گرم نگاه من و معشوقبیگانگی آموز حیا را که خبر کرد

خلد از تو نگیرند شهیدان محبتاز جود تو این مشت گدا را که خبرکرد

در صومعه زهاد نهان باده گسارنداز شیوهٔ ما اهل ریا را که خبر کرد

عرفی به تو رندان ته خم لطف نمودنداز تیرگی ات اهل صفا را که خبر کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مرگ و تأثیرات آن بر عشق و احساسات انسان‌ها می‌پردازد. شاعر از مرگ خود و دل‌شکستگی معشوق می‌گوید و به غم و اندوه ناشی از جدایی اشاره می‌کند. او همچنین به عاشقان می‌گوید که حتی در دل زهاد نیز باده‌ی عشق وجود دارد و به نوعی ناباوری نسبت به ظواهر اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به معشوق خود می‌نویسد که اهل صفا و محبت تحت تأثیر تیرگی و مشکلات قرار دارند و این درد مشترک را تجربه می‌کنند. شعر در اصل بیان‌کننده غم، عشق و تضادهای انسانی است.