غزل شمارهٔ ۳۳۵
سرم ز وصل نهانی بلند خواهد شدزمانه از گل و خس نخلبند خواهد شد
کسی که نوحه نکردی به ماتم دل تنگحریص زمزمه و هرزهخند خواهد شد
مراد بر اثر غیر کو، مران شتابکه باز طالع ما ارجمند خواهد شد
به حیرتم ز غزال رمیدهٔ مقصودکه صید این دل کوته کمند خواهد شد
به کوی غیر نماند وداع شربت کامکه ناگوارتر از زهرخند خواهد شد
لبم دهد مگسان امید را مژدهکه زهرخند با نوشخند خواهد شد
ز عود قافیه غم نیست در میان غزلکه یار چون یپسندد پسند خواهد شد
بیا کلیم که آن آتشی که میطلبیکنون ز سینهٔ عرفی بلند خواهد شد