غزل شمارهٔ ۳۰۸
آواره دلی کو روش خیر نداندپر آبله پایی که ره سیر نداند
عاشق هم از اسلام خراب است، هم از کفرپروانه چراغ حرم و دیر نداند
زنهار مکاوید دلم، کاین مغ سرمستآیین شر و قاعدهٔ خیر نداند
جز با دل عرفی نبرم نغمهٔ منصورکیفیت این زمزمه را غیر نداند