غزل شمارهٔ ۳۰۲
دل مراد به گرد حصول می گردددعا به کعبهٔ حسن قبول می گردد
مگر به مرحلهٔ بی نشانی افتادمکه ره ز بادیه بر عرض و طول می گردد
ندا ز عرش محبت، به گمرهان این استکه در مزار شیهدان قبول می گردد
خلاف عهد بخواهی به غم مصاحب شوکه عافیت به نسیم ملول می گردد
بود عطیهٔ دیوان ناامیدی بسحواله ای که به گرد وصول می گردد
خراب معرفت عرفیم که هر سخنشبه شهر قدس، ادیب عقول می گردد