غزل شمارهٔ ۲۴
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارما۶ بیت
تحفهٔ مرهم نگیرد سینهٔ افکار ماسایهٔ گل برنتابد گوشهٔ دستار ما
باعثی دارد رواج، سبحه کو، تزویر کوتا ببندد صد گره بر رشتهٔ زنار ما
ما لب آلوده بهر توبه بگشاییم، لیکبانگ عصیان میزند ناقوس استغفار ما
آتشافروز تب هجریم و هرگز کس ندیدجوش تبخال شفاعت بر لب زنهار ما
مرحبا ای چاره، آسان میگشایی کار خلقناخنی بس تیز داری رخنهای در کار ما
ساکن میخانهٔ ما باش عرفی زان که نیستچشمهٔ نور و صفا در سایهٔ دیوار ما