غزل شمارهٔ ۲۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: نشما۱۰ بیت

فارغیم ای عاملان حشر ز احسان شماکشت و کار ما نمی گنجد به میزان شما

رندی ام ای میر دیوان، جزا ثابت بودمن صبوحی کرده می آیم به دیوان شما

نیست غم ز آلودگی ای سالکان راه عشقدست کوثر می فشاند گرد ایوان شما

آفتاب ما طلوع از مشرق یثرب نمودفارغیم ای مصریان از ماه کنعان شما

رفته رفته کار خود می ساختم ناپایدارگر بگشتی دستگیرم فیض احسان شما

شب گذشت و جام می لب تر نکردی زاهدامجلس رندان ندارد طاقت شأن شما

دست عدل ای سینه ریشان گر نبخشد مرهمیطاق کسرا می کند چاک گریبان شما

عرض مال، ای منعمان، بر می کشان، بی حرمتی استخرج یک بزم شراب ماست سامان شما

از تبسم بر سر خوبان چرا منت نهنداین ملاحت با نمک هست از نمکدان شما

سوخت عرفی از حجاب ناکسان کوی عشقشرم حرمت برنتابد روی مهران شما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به توصیف احسان و جمال الهی می‌پردازد و به تأثیر آن بر زندگی عاشقان اشاره می‌کند. شاعر با ابراز شکرگزاری از «عاملان حشر» یعنی کسانی که در مسیر عشق و معنویت کمک می‌کنند، از عظمت محبت‌ و رحمت آنها سخن می‌گوید. نگاهی به درد و رنج عاشقانه‌ها دارد و می‌گوید که در عشق نیازی به غم نیست. همچنین به اهمیت عیش و نوش و مجالس شراب اشاره می‌شود و نوید می‌دهد که عشق حقیقی مستلزم فراموشی قید و بندهاست. شاعر به زیبایی و جذابیت در نگاه محبوبان اشاره می‌کند و در نهایت تأکید می‌کند که فرار از حجاب‌های دنیوی و رسیدن به عشق واقعی میسر نیست مگر با مدد الهی.