غزل شمارهٔ ۱۳۹
حسنت نیازمند تماشای ناز نیستاما ز ذوق جلوه ی خود بی نیاز نیست
آرایش وجود قبول حوادث استزان سو گذر مکن که در فتنه باز نیست
پبمان سعی مگسل اگر کار مشکل استره رو ملول اگر نشود ره دراز نیست
دانم دلم ز نعمت دریافت خوشتر استاین موم را ز آتش دوزخ گداز نیست
لفظی است خوشدلی که ز معنی است نا امیداندوه معنی ای که به لفظش نیاز نیست
مغرور بد گهر شکند نان امتیازوالا گهر وظیفه خوار امتیاز نیست
عرفی تمیز نیک و بد از خود فروتنی استهر جا رعونتی نبود احتراز نیست