غزل شمارهٔ ۱۳۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: وشیازانبهترنیست۵ بیت

یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیستنیست علمی که فراموشی از آن بهتر نیست

اینک اصحاب حرم ، جرعه زنی، نزع و صلاح کو صلاحی که قدح نوشی از آن بهتر نیست

گرچه از هم نفسان جمله وفا می بینمآن وفا کو که جفا کوشی از آن بهتر نیست

هست هشیاری آسوده دلان قابل رازاین قدر هست که بیهوشی از آن بهتر نیست

گفتی ام عیب تو عرفی، به چه پوشیم، بگوهر لباسش که تو پوشی از آن بهتر نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفاهیمی از جمله خاموشی، فراموشی و وفا می‌پردازد و به این نتیجه می‌رسد که بسیاری از حالات و احساسات انسانی در مقایسه با حالت‌های دیگر، دارای ارزش کمتری هستند. شاعر تاکید می‌کند که در مواقعی، سکوت و فراموشی به مراتب بهتر از ابراز احساسات و زخم‌های روحی است. همچنین، او در مورد وفاداری و جفا سخن می‌گوید و می‌گوید که وفا از جفا برتر نیست. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هیچ چیز را نمی‌توان به سادگی عیب‌پوشی کرد و هر لباسی که برای پنهان کردن عیوب بر تن کنیم، نسبت به عیوب خودمان بی‌فایده است.