غزل شمارهٔ ۱۱۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ویتست۶ بیت

سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تستلاله ای کو در کنار سنبل آید روی تست

آهوی مستی که در بستان حسن است عشوه خیزدمبدم بر عشوه غلتد، نرگس دلجوی تست

ساحری کز آستین افشاند افسون ادبآتش اعجاز میرد، غمزه ی جادوی تست

مشهدی کانجا مسیح آید به امید هلاکدر گمان ناکس شرمنده، گرد کوی تست

شعله ی سوزنده ای کز غیرت تاثیر اوآتش دوزخ گریبان پاره سازد، خوی تست

عرفی از وصفت زبانش سود و کس گوشی نکردپس کرا هوش و خبر آشفته از گیسوی تست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ زیبایی و جذابیت یک زن است که مانند گل لاله و سنبل در کنار هم قرار دارند. شاعر به ویژگی‌های خاص او اشاره می‌کند، مانند خرامش و سحر و جذابیتش. او را به عنوان عشوه‌گری توصیف می‌کند که دل‌ها را می‌رباید و شخصی را که به دنبال اوست، در آرزوی رسیدن به او گم کرده است. همچنین شاعر از تأثیر عمیق او بر دیگران صحبت می‌کند و در نهایت به این نکته می‌پردازد که هیچ‌کس به خوبی او نمی‌رسد و تنها اوست که می‌تواند هوش و حواس دیگران را تحت تأثیر قرار دهد.