غزل شمارهٔ ۱۱۱
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وحتست۵ بیت
ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تستکز فیض جمله فتح، محل فتوح تست
آیینه ای که صورت و معنی نمایدتدست است، گر جمله سوخته، در جیب روح تست
اسباب عفو را، چه به ما، جلوه می دهیما توبه دشمنیم و ستم را صبوح تست
اهل مسیح را به فلک بر، مسیح واراین گریه من است، نه توفان نوح تست
یاران ز شیر دختر رز در صبوحی اندعرفی تو جام زهر کش، کین صبوح تست