شمارهٔ ۴۰۸
گوشی به حرف نرگس دنباله دار کنسیر زبان درازی مژگان یار کن
ریحان خط لب رقم دخل بوسه استتوجیه برگ عیش در این نوبهار کن
ای دل گرفته تنگ به ما خال کنج لبز آن هندو این دو قطعه شکر را شکار کن
مجموعه ی بهار دهد عرض در بغلچون غنچه سیر چاک گریبان یار کن
از درد عشق تازه شود روح را حیاتمرهم به زخم دل ز خط مشکبار کن
از هر گلی تو را صدف رنگ داده انددر نقش کار دل قلم از نوک خار کن
آیینه چون شکست شود محشر جمالزنهار دل شکسته تر از زلف یار کن
منظور دار عاقبت کار چشم منخود را اسیر نرگس دنباله دار کن
سر رشته ای ز حسن دست آر چون نگاهمژگان چو تار شمع تجلی نگار کن
نظاره بر مدار ز روی مزلفشروشن سواد مصحف خط غبار کن
نورس شهید نرگس مستی است شام مرگاو را ز جام باده چراغ مزار کن