شمارهٔ ۳۵۵

۶ بیت

ای قامت بلند تو عمر نظاره امخال لبت سعادت فال ستاره ام

در دیده بس که بی رخت آشفته شد نگاهمژگان شد است چین جبین نظاره ام

از خار خارگلشن حسن تودر چمنشد غنچه راز دار دل پاره پاره ام

لعلت به غیر شد گهر افشان ورشک ریختبر زخم خون چکان دل الماس پاره ام

از آفتاب جلوه همینم نصیب شدسدی کشیده اند به راه نظاره ام

نورس جدا ز گلشن کویش در این چمنبستر ز خار باشد و بالین زخاره ام