شمارهٔ ۱۹۸
در چمن جلوه سرو قامت دلجو دهدشاخ گل ها را ز جا رفتن چو شبنم رو دهد
گر مرا چون زلف یک شب جای در پهلو دهدبر قفا افتاد نی دل یاد آن گیسو دهد
حسن مطلع بیشتر ناخن به دلها می زندشوخی مژگان جواب جنبش ابرو دهد
می دهد در عین خونریزی حیات تازه امدارد اعجاز از نگاه آن نرگس جادو دهد
نقطه ی ایجاد خط پرگار دایم کرده استخال سیب آن ذقن پهلو به شفتالو دهد
گر چه از تاب کمر دل موشکافی می کندسر خطر اندیشه ناز گوشه ی ابرو دهد
چهره ی شوخی گشاید خانه ی تصویر نازچشم خوش دنباله اش یاد از رم آهو دهد
از لطافت همچو جان جانان نیاید در نظرعاشقم پیراهن تن را که بوی او دهد
از بتان دلجویی عاشق به مویی بسته استچون خط امید مرا تاب کمر پهلو دهد
خانه در کف شاخ ریحان است از حرفیاد رخسارش گل اندیشه ام را بو دهد
نورس از فرهاد دستی کلک شیرین کار مابیستون را گوش مال از قوت بازو دهد