شمارهٔ ۱۸۲
ملک بر مزرع بی حاصل ما خوشه چین باشدبه درالملک همت آسمان ما را زمین باشد
ظهور فیض را لطف نهانی بیشتر داردمرا دست کرم چون بوی گل در آستین باشد
ز روی گرم خوش راه محتاجان کنم خود راچو مهرم کز زمین تا آسمان زیر نگین باشد
دل خود را دو نیم از یاس چون نظر من ....گدایی را که بر سر اره ی چین جبین باشد
ولی نعمت شدیم افلاک را با این زمین گیریچو شبنم گشت ما را مهر تابان خوشه چین باشد
خموشی بهر حفظ دیده در سدّ سکندر شدحیای چشم خوبان را حصار آهنین باشد
ز بس کز داغ دوری موج خیز شعله شد جانمزبان خامه چون شمع از حدیثم آتشین باشد
گذشتن از سر کونین باشد اولین گاممکه چون نورس برای همتم در زیر زین باشد