شمارهٔ ۱۵۸

۹ بیت

نه فلک یک رقم از فرد شناسایی توستمهر و مه عینکی از چشم تماشایی توست

گوهر آیینه ی خودبینی دریا باشدچشم حیرت زده مراه خودآرایی توست

برگ برگی که در این باغ به هم نیست شبیهفرد میزان شده ی دفتر یکتایی توست

کی سر از دایره ی خط تو پیچد نگهماشک چون سلسله بر پای تماشایی توست

سیر بی جنبش افلاک ندارد کوکبقطره ی اشک من از منبع جویایی توست

بی توجه نشوند آیینه ها مظهر حسننقش ادراک دل از لطف پذیرایی توست

فاش این راز شد از آهن و از مغناطیسزور هر جذبه ای از دست توانایی توست

کرده ای قلب شکن خیل خط و خال از حسنشأن هر معرکه از طرح صف آرایی توست

پیچ و تاب دل نورس به تمنای وصالسایه ی سلسله ی زلف چلیپایی توست