شمارهٔ ۱۲۷
تا به لب بحر از سرشکم اخگر تبخاله داشتحلقهی گرداب رقص شعلهی جوّاله داشت
از هجوم حسرت آن نوبهار سرو و گلاشک در مژگان گِرِه چشم چمن از ژاله داشت
در غم عشق تو از خونابه نوشان چمنشاخ گل زخم نمایان داغ سودا لاله داشت
امشب از اقبال مستی خال هندوی لبتدر شکرزار تبسم خطّهی بنگاله داشت
بی تو شب در پردهی تأثیر افغان دلمچون جرس فانوس شمع محفل من ناله داشت
اشکم از مژگان چو کرد آن سرمهسا نرگس روانچشم تا میکرد کار این کاروان دنباله داشت
نورس امشب بر سپهر دلبری در موج نورماه او از حلقههای زلف مشکی ناله داشت