شمارهٔ ۹۲
بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتمببین که خون جگر بی لبت بود قوتم
فریب نرگس سحرآفرین جادویتنموده محو ز خاطر فسون هاروتم
شهید ناز تو یا کشته وصالم منکه نخل سدره طوبی است چوب تابوتم
نهنگ بحر شکافم و لیک یونس وارنشانده کشتی دوران بسینه حوتم
نیم مقید این تیره دام ناسوتیکه نور مطلق عنقای قاف لاهوتم