شمارهٔ ۸۵

۷ بیت

زهی مصحف رو که در وی رقمزابرو و انف است نون والقلم

لب از یاء و دندان ز سین چون نمودزد از طاوها طره را پیچ و خم

دگر نقش حم هر سو نگاشتخم گیسویش با دخان قلم

خوشا روی مویش که هر صبح و شامزد از والضحی و ز واللیل دم

صدش حرف و نقطه چو از خط و خالرقم یافت بر صفحه بیش و کم

پر از گوهر حمد و اخلاص گشتزبان و دل از این چنین مصحفم

زنورت چه نور آیت نور یافتزتاریکی دهر دونش چه غم