شمارهٔ ۴۲

۶ بیت

نه تنها شبم تیره از موی اوستکه روزم همه روشن از روی اوست

دوعالم که نبود ز یکرشته بیشکمین موئی از تار گیسوی اوست

قیامت که صد فتنه دارد ببریکی جلوه از قد دلجوی اوست

می کوثر و موج آب حیاتعیان از لب و چین ابروی اوست

چو سنبل نسیم سحر مشکبارازآن طره عنبرین بوی اوست

چه گویم ز نور مسلمانیشکه او کافر خال هندوی اوست