شمارهٔ ۴۳
مرا قبله جان کنون روی اوستکه محراب دل طاق ابروی اوست
بدیدار بیت الحرامش چکارکسیرا که دل کعبه کوی اوست
سراسر جهان و در او هر چه هستیکی جلوه از روی نیکوی اوست
عبیر بهشتی و مشک تتارهمه نافه چین گیسوی اوست
فریبم بطوبی مده زاهداکه طوبی من قد دلجوی اوست
برد پنجه کی دست چو بین عقلز عشقی که فولاد بازوی اوست
چو نورم رهائی دگر مشکل استز چوگان عشقش که دل کوی اوست