شمارهٔ ۳۲

۷ بیت

ای صفاتت همه آئینه ذاتجلوه ذات تو آئین صفات

مرکز دایره خال و خطتآن سکون داده بدل این حرکات

چین ابروت چو آید بنظردر نظر موج زند آب حیات

گر نبود از لب تو چاشنیشاین حلاوت ز کجا یافت نبات

خرمن حسن رسیدت بنصابخوشه مستحقم ده برکات

تکیه بر عهد رقیبان مکنیکه ندارد چو وفای تو ثبات

دیگر از هجر و هلاکش چه خللنور را وصل تو چون گشت نجات