شمارهٔ ۳۱
نه تنها ظهور صفاتت بذاتستکه آئینه روی ذاتت صفاتست
کتاب کمالت که اوراق فضلستیکی فرد از آن دفتر کایناتست
بیک جرعه صد مرده را زنده سازدلب جانفزایت که آب حیاتست
چه غم از هلاکت در این ظلمت او راکه نور رخت شمع راه نجاتست
زکات جمال ار ببخشی ببخشابنورت که او مستحق زکاتست