شمارهٔ ۲۸

۷ بیت

از این غیرت دلم چون غنچه خونستکه دشت از خون غیرت لاله گونست

رود گر سر نخواهد رفت بیرونمراسری که از تو در درونست

درون دوزخ بعدش بود جایکسی کز جنت قربت برونست

بود سرپوش تا بر طاس مهرتهمیشه کاسه گردون نگونست

چه پیوندی باین دنیای فانیاز آن بگذر که پر غدار دونست

ممکن بر دوستی دشمنان گوشچنین میدان که لعل واژگونست

بنور مهربان نامهربان نیستگناه طالع و بخت زبونست