شمارهٔ ۱۷
مرا در خلوت دل خانه هستدرآن خانه بت جانانه هست
قدم ننهاده هیچ از خانه بیرونوزآن شوری بهر کاشانه هست
فسونی از لبش نشنیده گوشیوزآن بر هر لبی افسانه هست
بجان آتش نشان در هر در و بامز شمع عارضش پروانه هست
بهر دل در هوای گنج مهرشچو کنج بیکسان ویرانه هست
نپندارم چو چشم فتنه جویشبعالم نرگس مستانه هست
چو لعل روح بخش راح پیماشنه روح و راحی و پیمانه هست
کند تا صید دل ها هر کناریز خطش دام و خالش دانه هست
بزنجیر سر زلفش گرفتارچونور از هر طرف دیوانه هست