شمارهٔ ۱۰۶
ساقی ز چه روی سرگرانیبگذار سبک ز سرگردانی
بین چهره زردم و درافکندرجام شراب ارغوانی
نبود عجب ار ز باده یابندپیران کهن ز نوجوانی
باری ز درت نمی شوم دورصد بار گرم ز در برانی
شب تا بسحر در آستانتهستم چو سگان پاسبانی
کو خضر که یابد از لب توسرچشمه آب زندگانی
دلشاد کسی که جز بر توظاهر نکند غم نهانی
جز نور که مخلصت زدل شداخلاص همه بود زبانی