شمارهٔ ۱۰۳

۷ بیت

زهی بر جمالت جمال آینهزهی بر جلالت جلال آینه

جمال و جلال ترا در دو کونظهور و بطون کمال آینه

دلت را چه نبود رخ بیچراغفراقت شده بر وصال آینه

شد آئینه خانه دلم بس نهابیاد رخت از خیال آینه

ز اشگم بگیر آینه کافتابندارد چو آب زلال آینه

بهار رخت گر که گیرد بپیشز هر برگ و باری نهال آینه

دراینواقعه نیست کس زاهل وجدچه نورت برخسار خال آینه