شمارهٔ ۸۵
گر نیازی بهر یار دلربا میبایدتهر نفس جانی بپای وی فدا میبایدت
زآتش عشق رخش سیماب دل را تاب دهگر درون بوته تن کیمیا میبایدت
تا بکی جوشی با غیار و نکشی بهر یارروز خود بیگانه شو گر آشنا میبایدت
دانه یاقوت دلرا دام هست ای کان حسندلبرا تن تکمه در چاک قبا میبایدت
تا بچشم جان عیان بینی هلال ابرویشچاک دل را باز کن دست دعا میبایدت
از شرار آه آتش بار در بزم فناشعله ور کن شمع تن را گر بقا میبایدت
دردمندانه درآ در دیر چون نور علیدرد دردی نوش جان کن گر دوامیبایدت