شمارهٔ ۷۰
روشن از نور رخش تا چشم ماستچشم ما روشن بانوار خداست
قطره گر پیش آن دریا نهیمعین ما دریا و دریا عین ماست
شاه هفت اقلیم بهر لقمهبر دل دولتسرای ما گداست
کی بدل کبر و ریا را ره دهیمدل حریم بارگاه کبریاست
تو چه دانی درد و درد دلدرد درد دل دوای دارالشفاست
بر سریر فقر چون نور علیتاجداری اندرین کشور کجاست