شمارهٔ ۵۲

۷ بیت

ز من مپرس دلت از چه روی خونینستازآن بپرس که عاشق کشیش آیین است

فغان که زار بتیغ غمم بخواهد کشتمهی که با دگران مهر و با منش کینست

غبار نیست که بر گرد عارضش بینیکشیده بر ورق گل خط ریاحینست

حریم سینه مجنون نشیمن لیلیسترواق دیده فرهاد و قصر شیرینست

تراکه مسند شاهیست تکیه گه چه غمتزمن که بسترم از خار و خاره بالینست

ز کفر زلف تو ایمن توان بودنکه دزد خانه ایمان و رهزن دینست

دری که سفت بوصف رخ تو نور علیهزار مرتبه بهتر ز عقد پروینست