شمارهٔ ۲۱

۷ بیت

ای حسن تو از چهره خوبان همه پیدااز چهره خوبان همه حسن تو هویدا

مجنون صفاتیم در این دشت که داریمچون لاله بدل داغ ز عشق رخ لیلا

مائیم که بر حسن ازل بوده و هستیماز دیده وامق نگران بر رخ عذرا

از سامریان سحر شود جمله فراموشآندم که نمائیم ز معجز ید بیضا

تاکی سخن از جام جم و خم فلاطونلب بر لب ساغر نه و کف بر کف مینا

مستان ترا هیچ صدائی نکشد دلجز غلغله چنگ دراین گنبد مینا

جز نور علی کیست که بر خلق نمایدخورشید جمال تو زهر ذره هویدا