شمارهٔ ۱۹۷
ما ابر گهر باریم هی هی جبلی قم قمما قلزم ز خاریم هی هی جبلی قم قم
گر نور خداجوئی بیهوده چه میپوئیما مشرق انواریم هی هی جبلی قم قم
اسرار نهانی را گر فاش و عیان خواهیما مخزن اسراریم هی هی جبلی قم قم
این روز تو همچون شب گر تیره و تاریکستما شمع شب تاریم هی هی جبلی قم قم
با قافله وحدت گر زانکه سری داریمما قافله سالاریم هی هی جبلی قم قم
ما رند قدح نوشیم از نام و نشان رستهدر میکده خماریم هی هی جبلی قم قم
در روز ازل با حق چون قول بلی گفتیمما بر سر اقراریم هی هی جبلی قم قم
با جنت و با دوزخ ما را نبود کاریما طالب دیداریم هی هی جبلی قم قم
ما باقی باللهیم فانی ز خودی خودمنصور سر داریم هی هی جبلی قم قم
در اول و در آخر در ظاهر و در باطنماپرتو دلداریم هی هی جبلی قم قم
در طور لوای حق رب ارنی گویانمستغرق دیداریم هی هی جبلی قم قم
ای زاهد افسرده رو طعنه مزن مار اما آه شررباریم هی هی جبلی قم قم
در میکده وحدت چون نور علی دایممست می جباریم هی هی جبلی قم قم