شمارهٔ ۱۸۸

۶ بیت

توئی جان و توئی جانانه دلتوئی ساکن میان خانه دل

منور باشد ای ساقی مداممزعکس طلعتت پیمانه دل

دمی از غلغل مینای وصلتتهی هرگز نشد خمخانه دل

چنان شمع رخت دردل برافروختگرفته سربسر ویرانه دل

شده در گلشن تن مرغ جان راخط و خال تو دام و دانه دل

مرا نور علی چون مهر گردونشده روشن ببام خانه دل