شمارهٔ ۱۸۶

۷ بیت

ای خم ابروی تو قبله ارباب عشقوی حرم کوی تو کعبه اصحاب عشق

میرسد از هر زمان تازه عتابی ز توحب تو کی میرود از دل احباب عشق

زلف کمندت که هست دام دل عاشقانگردن جانها بسی بسته ره باب عشق

تا که بچنگ آورد از صدفت گوهریدل زندم هر نفس لطمه بغرقاب عشق

کی برساند بلب جام زلال خضرهرکه رسیدش بکام جرعه از ناب عشق

برسر بحر فنا جای کند جاودانهرکه نشنید دمی در دم سیلاب عشق

تافت ز نور علی تا بدلم تابشیآتشی افروخته دل ز تب و تاب عشق