شمارهٔ ۱۸۵
چهره یارم که باشد چون گل جنت لطیفقرص مهر و ماه پیشش هست جرمی بس کسیف
گرچه خوبان از ظرافت دلربائی میکننددلربائی کس ندیده همچو یار من ظریف
خوش نمایندم بهم ز انگشت خلقی چون هلالگشته ام بس در غم مه پیکری زرد و ضعیف
ای جنب غسلی برآر و در صفای دل بکوشچند شویی جبهه در حمام با صابون و لیف؟
گر شریفی بایدت در کعبه دل پیشوانیست جز نور علی در کعبه دلها شریف