شمارهٔ ۱۸۴

۷ بیت

ساقیا برخیز و پیش آور ایاغاز ایاغی ساز ما راتر دماغ

ساغر عشرت بدور افکن که دلاز غم دوران دون یابد فراغ

سرو قدا جز بگلزار رختغنچه گل نشکفد از باغ و راغ

پرتو حسن توام شب تا سحردر شبستان دل افروزد چراغ

عاشقان را نیست در صحرای دللاله زاری خوشتر از گلهای باغ

نعره مستان و وعظ واعظانآن خروش بلبل و این بانگ زاغ

گر هدا جوئی بجو نور علیبا تو گفتم این بود شرط بلاغ