شمارهٔ ۱۶۳

۷ بیت

بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوزز آه دلم می جهد بارقه خانه سوز

سوزد اگر عالمی آه شرربار منکی فتد از شورشم در دل جانانه سوز

بس بدل و دیده ام جلوه کند برق غماشگ روانم شده آتش کاشانه سوز

باز ز مینای ناز ساقی محفل گدازریخت به پیمانه ام باده پیمانه سوز

اهل حرم را زند آتش حسرت بجانگر بفروزد رخی آن بت بتخانه سوز

زیندل سوزان که شد با غم تو آشناشعله کشد تا بکی آتش بیگانه سوز

نور علی آنکه هست شمع محبت فروزکیست که جوید خبر از دل پروانه سوز